Lustro słońca

Autor:  Jolanta Weronika
5.0/5 | 9


Niech wiatr poniesie
dusze płaczące
tam gdzie tęsknota
kończy swój szlak

Tęczowym płaszczem
smutek ubierze
by w lustrze słońca
ujrzały swą twarz

Poem versions


 
Kommentare


Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung:  
28.01.2017,  A.L.

Meine Bewertung

Meine Bewertung:  
28.01.2017,  renee

Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

Moja ocena

Taka naciągana piąteczka wiersz niby ładny, ale to tylko wierszyk, I taki smutny;)) Dusze płaczące;)))tam gdzie tęsknota kończy swój szlak;))) To mi się właśnie z tym skojarzyło, piaska chodź przytul przebacz;)) nie wiem skąd mi się to wzięło;)) ale jak Pani u mnie ja u Pani;)

;))) przepraszam druga strofka;))) w sumie dziś słońce i piękna wiosna;))
Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung: