kiedyś

dumna
nosiła na szyi
nawleczone na nitkę
jak korale
ich wspólne dni
i noce

zerwały się latem
gdy przejechał tamten pociąg

bolało
jakby nagle zniknęło całe ciepło świata
jakby nagle zgasło wszelkie światło

ale nigdy nie żałowała

do twarzy było jej z nim