złote perły

proza życia więzi sny
a bez snów to same łzy

w nich skąpana jestem ja
i dodaję do dwóch dwa

a następnie do dwóch trzy
kto rozbudzi moje sny…

złote łzy na szyi mam
zniechęcona ledwo trwam

nie chcę dalej bez snów żyć
łzy też niepotrzebne mi

pereł ich natrętny sznur
roztrzaskam dzisiaj o mur