kalotypia

następny rok i popatrz: goi się blizna.
za oknem październikowe słońce. resztki
ciepła na szybie.

promienie, które wpuszczam do środka,
zapisują na błonie filmowej światło. wspomnienie
ostatniego spotkania.

trzymasz mnie za rękę. pamiętam wypchałam usta
czereśniami. chciałam zdążyć przed szpakiem.
nie powinien zagłuszyć odgłosów radości
siedmioletniej dziewczynki.

w plisowanej spódniczce i z kokardą. nimbem
błąkającym się w uliczkach chmur. mamo,
dziecko nie potrafi zmierzyć ciężaru
kamieni na dnie serca. w kieszeniach.
nie zna siły ciężkości
wilgoci. łez.

nie rozumiałam dlaczego odeszłaś. znienawidziłam
pogrzeby. kazali mi całować ukrytą w trumnie twarz,
którą wtedy zasłaniały
gałęzie. dotykać sczerniałych korzeni
włosów potarganych przez wir.

w moich snach tafla jeziora wygładza się. nadal
lubię czereśnie. jestem cichsza, czekam, kiedy przysiądziesz
na łóżku. uśmiechniesz się. coraz bardziej niewinna.