dopóki...
rwący nurt rzeki unosi
podtapia do granic wytrzymałości
łapie głęboki oddech
wyrywa się z objęć nicości
i na skrzydłach życia trwa
wciąż jeszcze ma przed sobą jutro
dopóty dopóki w to wierzy
podtapia do granic wytrzymałości
łapie głęboki oddech
wyrywa się z objęć nicości
i na skrzydłach życia trwa
wciąż jeszcze ma przed sobą jutro
dopóty dopóki w to wierzy
Poem versions
Meine Bewertung
Meine Bewertung
Meine Bewertung
Meine Bewertung
Meine Bewertung
Meine Bewertung
Meine Bewertung
@ TiAmo
Dziękuję TiAmo...@ Marek Porąbka
Masz rację Marku ..."poryw i rwąca" te dwa słowa gryzą się.Dziękuję;
Meine Bewertung
Może...
...rwąca :-)Meine Bewertung
...
pokombinowałabym troszkę ale mimo wszystko pięknie.pozdrawiam Jolanto:)