Moje Solaris

Czasem wybierasz się za daleko
poza układy
spisane potem
na skraju wytrzymałości
materiałów
słowoczułych.

Niebo wygina się
elipsą twoich bioder,
przestrzeń
milknie w ramionach.

Święta geometria nie jest fikcją.

Między razem a osobno
My.
Ocean nieważkości
pełen fantomów.

Tak daleko wtedy do ziemi.