Dama w bieli

delikatnie niczym matka
objęła płaczącą duszę
wyjęła z pościeli
i jak dziecko utuliła
kołysząc do wiecznego snu

alejką oświetloną
światłem pozaziemskiego życia
łagodnie wprowadziła
tam gdzie nie ma łez
jej wysokość dama w bieli