Istota

Jeszcze kilka chwil
w podobnych barwach
nim cień mój, stąd zniknie,
nim niewyraźne ruchy dłoni
zostawią smugi w pamięci.

Zostaje, tak, nie zapisana jeszcze całkiem
kwestia nieporozumień w tonacji,
na pozostawionych śladach
na niezgrabnym płótnie
istota.

W tym odcieniu gdzieś się błądzi
gubi się, na nieroztropnych łąkach
na skrajach lasów, coś
co nigdy nie wraca.
Coś w oczach.