otuleni sobą

jesteśmy jak myśli swobodne
w obłokach kruchych na niebie
uczucia jak wichry grzmiące
co gnają je przed siebie

jesteśmy jak gałęzie rosnące
z pnia jednego drzewa
ciała się tulą jak liście drżące
gdy miłość w nas rozbrzmiewa

jesteśmy w zmysłów gorączce
gdy uczuć splotą się ręce
z czułości w namiętność pnące
w pragnienia siebie udręce

my
to serca nasze
jak zwiędnięte kwiaty
bez siebie