Smutny autoportret

Odludna jestem, nie byłam.
Odludne myśli moje, niewsobne myślenie.
Nie, nie czekam już na nic.
Odludne moje serce przez ludzi,
a ręce puste...
Głowa bez tłoku porządkuje,
wielka jak pustynia.
Nie znajdzie odpowiedzi...

(Anna M. Kettner)