Spóźnieni

Kiedy widzę jak na mnie patrzysz
ukradkiem
ocieram się w myślach policzkiem
o wierzch twojej dłoni

wciąż spotykam cię tam
gdzie być nas nie powinno
czując
jak gwiazdy przesypują się
pomiędzy palcami upadając
snami które się już nie przyśnią

zaklinam rzeczywistość

gdy tak patrzymy na siebie bezradni
nad przepaścią tego co nas dzieli

milczeniem pomijamy jutro
wypełnione tęsknotami

wiem
że mój być nie możesz
a ja choć twoja nie jestem
innego nigdy nie będę

ta cisza między nami
kłamie najpiękniej