Gra w codzienność

zmywam ze skroni
czarną sadzę nocy
stając pośrodku drogi
gdzie jawa ze snem
walkę swą toczy

pod błękitnym
baldachimem nieba
pęcznieje ogromna
plama słońca
dzień planów
swoich nie zdradza

skazany na siebie
uczę się pokory
los w dłoni karty dzierży
a wszystkie znaczone