W labiryncie codzienności
Szukam po omacku naszego szczęścia
zagubionego
gdzieś pomiędzy szybkim porankiem
a zmęczonym wieczorem
coraz mniej mnie
w twoich obojętnych źrenicach
ciebie w moich pokryła
szara peleryna monotonii
kaleczę spojrzenie
o twój wyprasowany kołnierzyk
kiedy bosymi myślami
potykamy się o upartą nieobecność
w niemym kinie
za szybą
gramy codzienny spektakl
uśmiechając się
nad gorzką kawą
zagubionego
gdzieś pomiędzy szybkim porankiem
a zmęczonym wieczorem
coraz mniej mnie
w twoich obojętnych źrenicach
ciebie w moich pokryła
szara peleryna monotonii
kaleczę spojrzenie
o twój wyprasowany kołnierzyk
kiedy bosymi myślami
potykamy się o upartą nieobecność
w niemym kinie
za szybą
gramy codzienny spektakl
uśmiechając się
nad gorzką kawą
Meine Bewertung
Meine Bewertung
@ Beatrix
Tak to najczęściej (co nie znaczy że zawsze) wygląda...Dziękuję Beatrix
@ Vick Thor
Zgadzam się z Tobą. Wciąż trzeba odkrywać się na nowo.Dziękuję za ciepły komentarz.
Meine Bewertung
Meine Bewertung
Moja ocena
Podoba mi się oddanie bierności obojga.Meine Bewertung
w labiryncie
rutyna jest zawsze zabójcza dla wszystkich związków, dlatego trzeba w sobie samym szukać ciekawości na drugą osobę, bo jak powiadają, trzeba beczkę soli zjeść , by kogoś poznać..a i to, nie zawsze się udaje. Jestem z moją żoną razem prawie pół wieku, ale ona dla mnie jest wieczną zagadką, którą usiłuję codziennie rozwiązać, choć fizycznie znamy sie na wylot i jesteśmy dopasowani jak dwie łyżeczki.
Meine Bewertung
Meine Bewertung
Meine Bewertung
Nadzwyczajna
głównie za końcowe wersy :)Meine Bewertung
Meine Bewertung
Meine Bewertung
@ Marek Porąbka
Takimi pozorami, niestety bywamy często karmieni.Ale jak napisałeś po Władysławie "psy szczekają..."
Dziękuję za czytanie "z obawą ale i przyjemnością", cieszy niezmiernie.
Meine Bewertung
Moja ocena
Czyli pozory, pozory, pozoryZ rana, południa, wieczora.
Kołnierzyk kaleczący spojrzenie
nie jest dowodem rzeczowym.
Albo jak mawiał pewien polski polityk
o imieniu Władysław;
...psy szczekają a karawan jedzie dalej...
koniec cytatu.
To jest bardzo dobrze napisany wiersz.
Czytam go z obawą ale i przyjemnością.