W pośpiechu

dotykam wszystkich
dobrych i złych wycinków
ze szkolnego pamiętnika
litery słowa wyrazy zdania
co są jak szelest martwych
pomiętych kartek kalendarza
które niewiele już znaczą

i choć czasem jeszcze
w tył się obrócę
zrzucają z ramion
ciężar dawnych złudzeń
dni które nie powrócą

by znów ponownie
w pogoń się rzucić
próbuję bieg
zdarzeń zawrócić

i tylko mój Anioł
spoglądający na mnie z oddali
ze śmiechu zaczyna się krztusi