Poeta nocą

Po wygaszeniu jupitera słońca
wszystkie karty wyglądają tak samo
bure koty przybierają postać tygrysa
cięciwą wzroku po omacku dotykam
niczym dłoń ciała kochanki
wymacując każde zgrabne słowo

a kiedy sen zalewa
przestrzeń pokoju
milczeniem w odcieniu ciszy
noc znojem knebluje usta
które pozostają nieme

z zatłoczonej kartki papieru
wieczorne myśli
świt zlizuje

pozostawiając białą bliznę
posypaną literami bez treści