Nić.

Nagle!
Całą naszą rzeczywistość
próżnia ogarnęła.

Ogień- ziemia zasypała,
Ziemię- powietrze zagarnęło,
Powietrze- woda stłumiła,
A i woda- woda także na pustkowiu umrze.
Zaniknie człowieczeństwo.
Stracimy wizualność,
Staniemy się anonimowi,
Bezbronnością nas odzieją
Przed prawdą będziemy skomleć,
a nasza nagość
odkryje nas samych.

Zostanie nam sedno.
Zostaną- serce, wspomnienia.

Serce?
Wspomnienia?

Ironia losu- pamiętam wiele,
ale sercem się podzieliłam.