Rysopis poety

wyobcowany ze świata żywych
z pozoru nadzwyczaj zwyczajny
pochodzący z innej nierealnej planety
w wiatrówce podszytej marzeniami i wiatrem
przeważnie znoszonej przez życie
z głową niczym słonecznik w niebo zadartą
na przejściu nie zauważa zmieniających się świateł
widzi to co inni rzadko lub wcale
jest dzieckiem zagubionym we mgle zdarzeń
obrócony bokiem do codziennej rzeczywistości
potrafi kochać nienawidzić i zazdrościć

kiedy się pogubi
wynurza się na powierzchnie
realnej codzienności

nie pisze
pości