oswojony

Nie rozlicza mnie nadzieja
na tułaczce lecą lata
chociaż sama wiara nieraz
zamiast głaskać kręci bata

oswojony nawet z niebem
co nad głową tutaj rośnie
zawsze trudno zdobyć miłość
za to stracić można prościej

a ja będę znowu błądził
w tobie błąkał się i tułał
ze dwa grosze swoje wtrąci
jak przystało też natura