Boso po ściernisku

życie niezmiennie tyka od - do
dni jednakowo biegną w transie
świt czasem wkłada twarz pogodną
najlepsze smaczki tkwią w niuansie

kolejna wiosna już w rozkwicie
wiatr goni płatki wprost z mdłej szosy
a mnie się myśl rozpycha skrycie
aby potargać nieco włosy

chcę wymajaczyć drogowskazy
bo dal zwołuje zboże szumi
choć radość mącą małe skazy
deszcz tnąc za oknem ich nie stłumi

porozcapierzam parzydełka
wystrugam kołek osikowy
i przez ściernisko boso w mękach
pomknę by znaleźć wątek nowy

RC 14.06.14