fiołku

fiołku tak ty fiołku
wiosennym ciebie zbierałem
rozczochranym jeszcze lesie
zawsze w pęczku

za plecami ciebie kryłem
gdy dzieci się śmiały
dumny cały
matce wręczyłem

jej uśmiech smutek
bukiecik zalotny
zapachem ulotnym
wypełniał kieliszek

a ty opuszczałeś główkę
faktem się stając
czułem potworną
tensknotę za lasem