Uwiedziony życiem

Czas co często
ironią zdarzeń bywa
nigdy swych kart
przed losem nie odkrywa
powabne igraszki czyni
miłość staje się naszą boginią
wdziękami ulotnej chwili mamiąc
czasem węzłem jest sakrament
z afekcie wypowiedzianym
słowem amen

Choć ostatecznie
tylko śmierć
będzie moją panią