dziecko czasu

Autor:  Karol Kannenberg
5.0/5 | 9


mam otwarte oczy
lecz świata nie widzę
choć poprzez wrażliwą duszę
posiadam wzrok proroczy

z fonią na wizji
orędzia składam
już na tubie gadam
w dziedzinie racji

a czasy są takie
że ludzie kupują
kłamstwa za prawdę
hurtowo na wagę

gdy oczy przymknę
widzę prosiaczki tłuściutkie
kwikające, wesolutkie
bawiące się w tuczarnię

moje racje są subtelne
a mięsko różowiutkie
żeby było chrupkie
rzucam na patelnie

trzymając oczy otwarte
widzę to co widzieć zechcę

Das Gedicht wurde übersetzt von:


 
Kommentare


Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung:  
14.04.2014,  A.L.

Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung: