Między czasem

jeszcze to nie wiosna
a już stroszy piórka
dzień ogaca słońcem
po parku spacerkiem
włóczy się wiewiórka
czasem wiatr przewrotnie
spłoszy zimnym oddechem
na łące przyczajone przebiśniegi
ze śnieżno białym uśmiechem

zimie na przekór
ludziom na pociechę
aurze na wspak
stawiają grubą kreskę