zdążyć na czas

marzył od rana do wieczora
spał na poduszce pełnej marzeń
wierząc w cudowną moc spełnienia
spokojnie czekał co się zdarzy

w piątkowy czy sobotni wieczór
gdy w dali cichły ptaków trele
szepnęło znikąd coś do ucha:
będziesz poetą już w niedzielę

w środę a może był to czwartek
po nocy pełnej sennych zdarzeń
obudził się spocony cały
i stał się cud - już był malarzem

bo głupi - który w cud nie wierzy
a ślepy - który nie dostrzega
co najzwyklejsze w świecie mrzonki
potrafią zrobić dziś z człowieka

iw