Jesień

Za szybami pluszcze deszczyk,
szklanym szeptem jesień wieszczy,
Świat tonie
w szarości.
Dreszcze trzęsą jarzębiną,
rumień jagód mrozi siność,
trochę mnie
to złości.

Babie lato skryło z trwogi
pod płaszczykiem zgrabne nogi
bo ziębi
i pada
Koronkowe pajęczyny
znikły z ud mojej dziewczyny
gdzieś w głębi
w szufladach.

Jesień pędzi jak szalona,
więc ja także w kalesonach,
w kolorze
radosnym.
Dziury na nich z każdej strony
dawno poszły spać hormony,
w pokorze
do wiosny.