Tułacze

W zatłoczonych walizkach i ustronnych przedziałach,
w ciągłych startach i lądowaniach metalowych pelikanów
szukali miejsca dla siebie i nadbagażu emocji.

Wybijali odciski swoich rozmów, to bliżej, to dalej,
jako podkładu używając różnej maści formuł.

Zaufali kompasom, nawigacjom i sekstansom,
zagłuszając wibracje duszy dzwonkami różnych formatów.

W głębokiej studni kuchennych kafelków
badam drgania brwi, kiedy myślę o nich,
zgadując, czy wędruję, czy tylko się tułam.