Szept

pośród szczytów gór jak z pereł
gdzie szybują tylko orły
bramy zamku lśnią z oddali
zapraszają by w nie wstąpić

gdy tam wejdziesz ujrzysz czary
przez komnaty mgła się snuje
w korytarzach szepczą echa
piękno w duszę się wpatruje

każde z drzwi są innej barwy
srebrny opar u stóp płynie
wokół krążą małe gwiazdy
wtedy umrzesz lecz nie zginiesz

ciało tobie niepotrzebne
jest balastem pełnym cierpień
tam uwolnisz się z tej klatki
wszechobecnym będziesz szeptem