Pragnienie końca

Zalewa mnie
Potok czarnych łez,
Kiedy krzyczy
Stojący nade mną tłum,
Bezlitośnie rzucając
Niestabilną psyche
Na srebrzyste ostrza,
Przebijają zapłakane serce,
Które ledwo stukając
O pomoc
Ze strachu grozi śmiercią
I staje słysząc:
"Nie targniesz się,
Brak ci odwagi".