Przytulanka

Zielony płaszczyk już za krótki,
zaściela kącik zakurzony,
szeleszczą myśli, dzwonią smutki.
Ona gałganek. On spełniony.

Kupka nieszczęścia przygarbiona,
związuje włosy w mysie kitki,
bezwolna, z losem pogodzona,
chowa banknotów lepkie zwitki.

W torbie wełniany szarak westchnie,
jedynym okiem załka sucho,
razem wypełzną na powietrze,
założą skrzydła, wzlecą głucho.

RC 25.10.2011