Ja

Otaczam się nimbem
Tajemniczości
Nie mówię ani tak, ani nie
Chodzę własnymi
Drogami jak kot
Nie mam własnego
Zdania na zawołanie
Taka jestem naiwna
Że lepiej mówić prawdę
A przecież wolę milczeć
Podszyta strachem
I wiatrem istnienia
Ja gleba nieurodzajna
Oaza na pustyni