Zwierciadło

Wolę przeglądać się w kałuży.
Bo jeżeli bladość,
To drżąca,
Pochmurność – odbicie nieba,
A jeśli załamanie,
To tylko światła.
Brud da się łatwo wytłumaczyć,
Mętność usprawiedliwić,
Okresowe zlodowacenia tolerować jako nieuniknione.

Ktoś rzucił kamieniem.
Oczyszczony i niewinny jako pierwszy wyjmuję go z wody,
By cofnąć kręgi czasu.
Patrzę jak maleją na jej powierzchni,
Niknąc w początkowym punkcie.
I już pięknie jest…