Śnieg i grafiki

( stara piosenka ze studenckich czasów)


Śnieg i brudne ulice,
silny kontrast z twoim ciepłym ciałem,
miedzy podłogą a sufitem
pielęgnujemy nasze wiszące gaje.

Rysujesz poetyckie grafiki,
ostrymi pociągnięciami ołówka,
krwawi moje ciało,
a krew ta taka słodka.

Szare miraże naszych nocy i dni,
wszystko zostaje,
przemijasz ty,
jakiś papieros ,
zgubiona rzecz,
w pół słowa przerwany głupi wiersz,
i nic,
więcej nic,
i nic.


Śnieg i brudne ulice,
samobójca - twój płaszcz w kolorze maków
utraciwszy wiarę w życie
powiesił się na wieszaku.

Nasze ciała to biały motyw
pośród szarej dekoracji pokoju
przecierając zapomniane szlaki,
wracamy do siebie po trochu.