Nieuchronność czasu

każdy ma swój krzyż
do którego zmierza

kroki stawia równo i dostojnie
w marszu nie próbując przyspieszać

w starej alei dęby rosną wysokie
drocząc się z wiatrem co hula po drodze

marzenia nasze często w deszczu mokną
nieraz bywając jesienią nieraz wiosną

przy drodze stara zmurszała kapliczka stoi
zatrzymaj się na chwilę czasu nie da się dogonić

nie szukaj zbawienia w swoim ocaleniu
nie da się ochronić przed losu spełnieniem