Spełnienie

Rozlała się jesień
po świecie ją niesie
powietrznych perspektyw
w głębi iluzji szuka

jej zegar obdarty
na szelkach przetartych
nieprecyzyjnie
wahadłem porusza

wpatruje się w ścianę
w kolory dojrzałe
kipiące burgundem
rubinem w pozłocie

nie udaje że nie wie
jak uciec od siebie
przepełniona
pewnością spełnienia