Przyjdę chryzantemą

Przyjdę do ciebie chryzantemą;
najbielszą z bieli koronkową,
schowam głęboko skargę niemą,
wiatr łzy przysłoni mgiełką płową.

Przyjdę płomieniem ciepłym, który
zapłonie z serca, co wciąż parzy,
wysuszy deszcze, przegna chmury
i zetrze smutek z bladej twarzy.

Przyjdę modlitwą najżarliwszą,
prośbą do Boga o czuwanie
i wspomnieniami, co cię wyśnią
i śnić się będą po zaranie.

RC 31.10.2011