Dziady

Cyfry i imiona jak ćmy
zleciały
do chybotliwych płomyków

Słowa w kamieniu
to się puszą
to popiół sypią
na bezwargie usta

Między cieniem
a uroczyskiem
przyczajone dusze
czekają na znak
guślarza

Na ławce dwoje
skulonych pod kurtką

Modlą się do życia