Czas

Obliczem ciągle młodym
chcesz swój czas zatrzymać
ale zegar bije wraz z upływem
godzin,
oszukałaś mnie, siebie,
śmierci nie oszukasz,
ona z talią kart
w przezroczystej dłoni
sobie znanym sposobem
wyciąga jokery nie patrząc na oblicze,
nie zagrasz z nią w szachy,
niejeden próbował,
nie przekupisz jej niczym,
niczego nie pragnie.
Nieuchronność jej sądów.
Apelacji nie ma
kiedy piękne dłonie kładzie na człowieka
i z miłością otula go
płaszczem wieczności.