wstąp

powoli niebo strąca dzień
a wieczór studzi ziemię
ostatnie akordy świerszczy
pieszczą moje uszy
zdało by się rzec - raj

już jakby we mgle
snują się obrazy z przeszłości
włóczą się aż po horyzont
odarte z marzeń
chcę już je zepchnąć
za drzwi zapomnienia

moja dusza jeszcze goi rany
jeśli nie czujesz strachu
wstąp na filiżankę kawy
zanim Siewca zasieje we mnie starość
zanim zapatrzą się oczy
myślami o zmierzchu
zanim kamień
zgasi ostatni uśmiech