przytulanka

jesteś każdą strofą wiersza
wiersz jest tobą w strofie każdej
tak przenikasz w bliską przestrzeń
pobudzając wyobraźnię

jesteś śmiechem kiedy smutno
smutek topisz w pajęczynie
uwięziony zjada pająk
i w pająka brzuchu ginie

ciepłem jesteś co ogrzewa
wyziębione liter rzędy
wodą świeżą unoszącą
płatki kwiatów które zwiędły

światła łuną co w ciemności
ciemność z tobą nie przeraża
tylko czemu w miejscu stoisz
drogi nie chcesz już pokazać

jesteś dłonią co pieszczotą
pieści obejmuje tuli
chociaż całym wierszem jesteś
wiersza...nie da się przytulić

iw, 18.07.12