Tato

Jak pomruk, gładzi okno na świat,
Przez zacieranie dotyku,
Znów, pozwany ginie,

Może, wydarzy się wymowa
Licznych pogłosów szaleńców,
Z tajemnicy w tajemnice
Uciekając od rzeczywistości,
Giniemy tak marni
Sami.

Wśród zawieszonych obrazów,
Jeden ulubiony,
Co zakrwawionym niebem
Kołysze bociana,
Spod ramy wycieka,
Numer plagiatu.


2007r.