Kto mi użyczy

kto mi użyczy skrzydeł
bym mogła jeszcze
raz się wznieść

wiatr spycha na głębiny
bezlitosny uporczywy deszcz
siecze wciąż nadstawiane
plecy do chłosty

wznoszę się coraz niżej
i ciągle niżej - okruchy skał
po kamieniowaniu
głęboko tkwią wbite
w obolałe serce

wiosenne słońce tylko
nagromadzone śniegi roztapia

jedynie Bóg dotrzymał przyrzeczenia
zawieszając tęczę - reszta śpi
zobojętniała na miłość drugiego

kto użyczy mi skrzydeł
bym mogła jak dawniej
wznosić się

czy poda mi ktoś rękę
i wskaże kolejny raz kierunek
- tak często zapominam
- błądzę

jeszcze tli się jakaś iskierka
zachodni wiatr
przynosi ocieplenie
nadzieja
- umrze ostatnia



czarnulka1953
28. 02. 2012