Przebiśniegi

Jak dąb pragnęłam

Szukać szczęścia

W szumnym podrygiwaniu

Liści na mych dłoniach


Czyjaż to wina

Że wśród swoich marzeń

Stałam się czymś

Na kształt krzewu?


Tak śnieg przebić

Nie szepnąć słówka

By słodkie słońce

Samo krzyczało


Ni przegrać ze sobą

Ni wygrać nie umiem

I serce dla siebie

Straciłam na dobre