ZNOWU

(wiersz bez fałszywej skromności pisany)


Znowu czytam wielkich poetów,
albo przynajmniej znanych,
ja nieznany i mały.
Wielcy poeci takich jak ja nie czytają,
ale kto jest naprawdę wielki,
rozstrzygnie dopiero Sąd Ostateczny.
Może się okazać wtedy, że jestem większy
od tego, który na ziemi był największy,
a przede mną kroczy ten, którego za życia
bez najmniejszej wątpliwości zaszufladkowano
jako grafomana.
Prawdę mówiąc, u wejścia do raju,
nie powinno być większych i mniejszych.
Wszyscy powinni wchodzić, zgodnie
z zasadą równości i demokracji,
jednocześnie,
ale Pan Najwyższy w swej mądrości
wie, że to ryzykowne:
zawsze się znajdzie taki, który chciałby być pierwszym.
Na przykład ja...

30 XI 2011