Dziurawe sumienie

Autor:  Natalia Brol
5.0/5 | 3


Z zacerowanym sumieniem
Staję przed tobą Panie
Choć brak mi spokoju duszy
I męczy wyrzutów kołatanie

Zadręcza, kąsa i szarpie
Duszę co zaczyna krwawić
Aż w końcu bezsilna opada
Boże nie pozwól jej zabić !

Usypiane całe życie
Zbudziło się poczucie winy
Nie stłumią go tłumaczenia
Nie skryją wesołe miny

Tak będzie trudzić aż wygra
A dobro uczyni lekiem
I zamiast udawać Boga
Zostaniesz po prostu człowiekiem



 
Kommentare


Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung:  

Meine Bewertung

Meine Bewertung: