Przemijanie

Gdzieś za drzwiami
niewidzialnych ścian
wczorajsze mgnienie
znika bezpowrotnie
odgłos kroków
przemierzających pokój
wzdłuż i w szerz
cichnie w oddali
czuję
jakby mur
przygniatał duszę
swoim ciężarem
wiem
to umiera
po kawałku
moje serce
tak,
coraz częściej
myślę o przemijaniu
o tym kawałku cienia
który kurczy się tak szybko
za chwilę zostanie podeptany…