Zielony chleb

Szłam do kościoła.
On jeden stał pośród śmietników
Trzymał w rękach
Bochenek chleba
Obrośnięty zielonym
Mchem pogardy.

Patrz, jak się Boga
Nie boją!
Jak się nie boją!
Krzyczał przerażony.

Mszę świętą i nowennę
Do św. Brata Alberta
Poświęciłam w intencji
Bezdomnego Miecia
Od Zielonego Chleba.

Ale ból pozostał.