Ma France

czerwień -
nieuległa miłość wczesnym ranem
żar twojego ciała i nieustająca
łaska Wszyscy ludzie muszą być zbawieni
zapach kawy wody chleba w piecu słońca

błękit -
lot katedry miasta w blasku morza
szum wyblakłych liter i milczące książki
radia dźwięk i marność tej prowincji Słowa
które wieńczą wszystko a nie znasz początku

biel -
niesforna nicość i ucieczka w górę
starość emigrantów bicie o klawisze
pogubione wątki skrępowane sznurem
nagły blask istnienia w którym Ją usłyszę