Sublimacja

Widziałem drogę przez morze, (w innym życiu)
ale nie była to droga pewna

Widziałem dukt przez kamienie i mury, bruki
ale nie była ubita to droga

Teraz idąc, zacznę od spaceru
po chmurach z jasności, wysokości

Albo po kolei
za tropem Nowego Świata
Koło wszystkiego
zepsucia lub uważności cnota
Na końcu kropla

liryki - zmieściłem się w niej!

Tatuaż płonie
idziemy we dwoje
Zmieściłem się w niej!

A w Paryżu nie zrobią
z owsa ryżu

Jestem świtów odkrywcą
fundamenty wykopią
w równonoc

Nie przeoczyłem pełni
zachody, ni wszystkie
W nich, zmieściłem się!

I ni światło, ni cień.