JAK SEN O MARZENIU

JAK SEN O MARZENIU

Gdy największa rozśpiewała się cisza
w wąskim wąwozie bezczasu
nie upilnował go Księżyc
coś wiersz mi rozdarto
potem gdzieś odpłynął
kawałek po kawałku
jak sen o marzeniu
i przepadłby z kretesem zupełnie

Strzępki ich łowiłem wiosłem
w cichości chwilę poniosłem
wypuściłem by porwał je wiatr
w ogrodów majowe świtania
skazując na przenikanie
by ślad zostawiły na niebie
i znalazły drogę do ciebie

⊰Ҝღ$⊱…………………………………………… T☀ruń - 29 kwietnia '23