Niezapominajka

N -.-Nurt wspomnień niesie kamienie, których nie da się już nazwać
I — Iskra imienia zapala się w ustach, choć nikt go nie wypowiada
E — Echo spojrzenia zostaje na szybie po deszczu i nie chce zejść
Z — Ziarno chwili wpada pod paznokieć czasu i tam kiełkuje
A — A jednak rzeka wraca zawsze innym korytem
P — Pęknięcie w dniu przepuszcza obraz, który nie ma ram
O — Ogród bez płotu rośnie w miejscach, których nie wskazałeś
M — Miękkość dotyku pamięta skórę lepiej niż umysł
I — I znowu ktoś odwraca się w tłumie, choć nikt nie wołał
N — Niewymazany ślad zostaje na klamce porannego światła
A — A potem przychodzi wątpliwość, czy to nie był sen
J — Jakby świat sam poprawiał własną historię po cichu
K — Kwiat bez nazwy trwa, nawet jeśli nikt go nie rozpoznaje
A — A pamięć nie znika — tylko zmienia miejsce zamieszkania